Ze zijn begonnen de dure reclame reisjes naar Nederland van onze huidige politiek. We moeten ons volk toch fatsoenlijk in(op)lichten, niet waar?
Dure plaatsen, dure reizen, dure hotels en etentjes die uit de grote pot (lees onze belastingscenten) betaald worden. De bijeenkomst enkele weken geleden was een disaster en was een toonbeeld van onkunde van onze gevolmachtigde minister maar ook een toonbeeld van desinteresse en arrogantie van de toen zittende panelleden.
Niets nieuws omdat dat de huidige manier van regeren is, “Ga zitten, luister, hou je mond en je bent dom”. Een politieke mentaliteit die al vele jaren op deze eilanden heerst.
Maar we worden in Nederland weer voor(op)gelicht en dus ditmaal met ware experts. Daar zaten ze dan weer hun verhaaltje afstekend en bang dat er lastige vragen gesteld werden. Onze minister Leeflang vond het allemaal zo interessant dat ze tijdens deze eerste sessie zat te spelen met haar Blackberry en haar facebook.
Ze bang was dat de pers te weinig aandacht aan haar zou besteden. Ze had buiten dat ze panellid was ook nog als bij-job, facebook journalist/verslaggeefster! We moeten toch even laten zien hoe dom die mensen waren die in de zaal zaten. Oeps lastige vraag! Even was er aandacht want hoe omzeilen we nu dat het meer om wegsluizen gaat dan arme burgers helpen. Pff, gelukkig werd die persoon zijn mond gesnoerd en mocht niet meer aan de microfoon komen!
Zo werden weer vele burgers van de Nederlandse Antillen voor de gek gehouden en konden ook zij met een gevoel van ‘dom zijn’ naar huis wederkeren. Want och, waar dienen al die Antillianen in het buitenland nog voor? We laten ze toch niet stemmen en ze zijn te slim om terug te keren! Dus waarom te veel tijd en woorden vuil maken aan die Antilliaanse overlopers die toch niet terugkomen. We plaatsen ze toch niet want we kunnen intellect niet gebruiken op onze dom te houden eilanden!
Respect is ver te vinden, voorlichting is eenzijdig omdat er vele zaken niet verdedigd kunnen worden, gewoon omdat ze stinken. En zo, zo blijven onze kinderen huilen, moeders schreeuwen om hulp en gezinnen schooien om eten.
Het kan de politiek geen barst schelen wat met de burgers werkelijk gebeurt, zolang zij hun zakken maar kunnen blijven vullen en in het middelpunt blijven staan.
John Baselmans
Bezorgde burger
Add this page to your favorite Social Bookmarking websites
| < Prev | Next > |
|---|
