WILLEMSTAD — Het vonnis van de rechter dat huizen in Jan Sofat niet hoger mogen zijn dan 6,5 meter heeft tot een toename van gerechtelijke procedures geleid en grote onrust bij de bewoners.
Dat meldt advocaat Richard Pols. Het vonnis heeft tot gevolg dat huizen in het verkavelingsplan Jan Sofat die hoger zijn dan 6,5 meter moeten worden afgebroken. In een van de vonnissen werd bepaald tot afbraak en werd de mogelijkheid om door onderhandeling te komen tot bepaling van schadevergoeding uitgesloten.
Door bewoners van Jan Sofat wordt er nu gesproken over een wildwestsituatie. Inmiddels is er ook een probleem gerezen in Fase 1 van Jan Sofat, waar een huiseigenaar zich verzet tegen de bouw van een tweede verdieping door de buren. De problemen breiden zich daardoor over heel Jan Sofat uit. In het resort voldoet een groot gedeelte van de huizen niet volledig aan de welstandsbepalingen. Door bewoners wordt er dan ook gevreesd dat er nog veel meer procedures zullen volgen.
Het bestuur van de buurtvereniging heeft getracht tussen verschillende partijen te bemiddelen maar dat is tevergeefs gebleken.
‘Bestuur buurtvereniging heeft boter op het hoofd’
Het bestuur naar mening van een van de bewoners, Agatha Twisk, boter op het hoofd. Twisk is een van de bewoners wier huis te hoog is. “De voormalige voorzitter van het bestuur Marcel Kooyman heeft destijds zelf een volmacht ondertekend om de juridisch adviseur van het bestuur procedures tegen de eigen leden te laten beginnen ter handhaving van de welstandsbepalingen. Het bestuur heeft dit eigenhandig besloten”, zegt Twisk, zonder de leden daarover te raadplegen en zonder dat haar vooraf te informeren dat de eigen juridisch adviseur van het bestuur haar ging dagvaarden.
Zij en de andere bewoner die het te hoge deel van hun huis moeten weghalen zijn in beroep gegaan tegen het vonnis. Ze hopen dat dit beroep een opening biedt om via onderhandeling uit de chaos te komen die nu is ontstaan. Daarbij zien ze een grote rol voor de buurtvereniging. “Enige verantwoordelijkheid voor de huidige onzekerheid en onrust ligt toch wel bij het bestuur van de vereniging”, vindt ze. “Zonder aankondiging kreeg ik een dagvaarding in de bus, met daarbij een volmacht die was ondertekend door het bestuur. Een gedeelte van de kosten van de procedure tegen mij werden door het bestuur nota bene betaald door lidmaatschapsgeld dat ik zelf betaal.”
Inmiddels raakt deze handelwijze ook het bestuur zelf, zegt Twisk. Een lid van het bestuur wordt nu zelf gedagvaard voor overschrijding van de welstandsbepalingen. “Het lijkt erop dat het bestuur en de leden die deze procedures zijn begonnen, zich niet hebben gerealiseerd welke problemen er door hen werden geschapen.”
Add this page to your favorite Social Bookmarking websites
| < Prev | Next > |
|---|