Dit kan niet en dit mag niet. Stop the violence campagne moet helpen het tij doen keren. De Antilliaans-Arubaanse gemeenschap heeft genoeg van de geweldadige moorden en pogingen tot doodslag waar Antillianen bij betrokken zijn.
Kennelijk vinden de daders het de normaalste zaak van de wereld om problemen op te lossen door een vuurwapen te trekken. Hebben zij enig besef van wat zij de slachtoffers, nabestaanden en de samenleving aandoen? Deze personen moeten zich echt afvragen waarom zij zich buiten elke samenleving plaatsen.
De landelijke Antilliaans-Arubaanse organisaties OCaN, MAAPP, PPAAA en VAN (hierna: de Organisaties) spreken hartgrondig hun afschuw en afkeur uit over het leed dat aan de slachtoffers, hun familieleden en de samenleving is aangedaan.
De Organisaties vinden dat de Antilliaans-Arubaanse gemeenschap nu een statement moet maken tegen het geweld, bijvoorbeeld door zich te zich scharen achter het Stop the violence initiatief onder de Antilliaans-Arubaanse gemeenschap.
De dodelijke steekpartij in Rotterdam-Noord, de schietpartij door een wildplasser in de wijk Bloemhof in Rotterdam, de moord op het Caribisch carnaval in Arnhem, de afrekening bij een partycenter in Zoetermeer: in alle vier gevallen zijn de verdachten van Antilliaanse afkomst; in drie gevallen is het slachtoffer Antilliaans. De mogelijke oorzaken van het geweld zijn nooit een excuus voor de excessen die hebben plaatsgevonden.
Zij geven echter wel aanknopingspunten om te zoeken naar oplossingen: aandacht voor psychiatrische problematiek van jongeren, emancipatie (assertiviteit, communicatie, vaderbetrokkenheid) in de opvoeding, aanpak van huiselijk geweld, zero tolerance richting hard drugs- en wapenbezit. Laten we er allereerst zelf voor zorgen als Antilliaans-Arubaanse gemeenschap dat onze kinderen zich vanaf het prilste begin gewenst, erkend en waardevol voelen.
Daar hebben kinderen recht op. Verwaarlozing van het kind door vader of moeder leidt uiteindelijk tot ‘waardeloos’ gedrag van het kind in de toekomst. Dat geldt voor iedereen, ongeacht herkomst. De Organisaties vragen zich af of toelatingsregels voor gemarginaliseerde Antilliaans-Arubaanse jongeren zullen helpen; zij komen immers om de armoede te ontvluchten uit het Caribische deel van het Koninkrijk en zoeken een beter perspectief in het rijke Europese deel.
Wat betreft het terugsturen van de Antilliaans-Arubaanse ‘harde kern criminelen’ naar de Caribische eilanden als zijnde ‘strafkolonies’, waar diverse politici thans eveneens om roepen, dat is een zaak van de justitieministers van de toekomstige Landen in het Koninkrijk. We begrijpen de sentimenten heel goed.
Criminele handelingen verdedigen wij nooit, waar de dader ook vandaan komt. Politici weten echter dat ons rechtssysteem ook nu al genoeg aanknopingspunten biedt om moordenaars op gepaste wijze te straffen. Wat we nú moeten doen is als Antilliaanse vaders, moeders en jongeren een duidelijk statement maken tegen het geweld.
De aanzet voor een Stop the violence campagne van de Antilliaanse jongerenwerker Braien Candelaria, waarbij de positieve krachten van jongeren worden aangeboord, is een voorbeeld van een Antilliaans streetwise initiatief om een geluid te laten horen tegen geweld en waar wij ons allen achter kunnen scharen. Dat zijn we verplicht aan de slachtoffers en nabestaanden, onze kinderen en de samenleving.
Daarvoor is het nu de hoogste tijd! Het geweld kan niet en mag niet. Stop the violence! Het is nu genoeg, ta basta awor! De landelijke Antilliaans-Arubaanse organisaties OCaN, MAAPP, PPAAA en VAN en de Antilliaans-Arubaanse gemeenschap komen vrijdag bijeen om met concrete voorstellen te komen die moeten helpen het geweld onder een deel van de Antilliaans-Arubaanse bevolking een halt toe te roepen.
Add this page to your favorite Social Bookmarking websites
| < Prev | Next > |
|---|